werving en selectie specialist in klantcontact en customer experience

Solliciteren na ontslag: Vijf valkuilen om te vermijden

Tips Nieuwe Baan

Tips nieuwe baan: Solliciteren na ontslag is niet altijd even makkelijk. Soms ben je nog boos, weet je niet wat je wilt en heb je je ontslag nog niet verwerkt. In deze blogpost beschrijven wij vijf valkuilen die je echt moet vermijden bij het zoeken naar een nieuwe baan en vertellen we wat je kunt doen om weer zelfverzekerd aan de slag te gaan.

Vijf valkuilen om te vermijden bij het zoeken naar een nieuwe baan

Vijf valkuilen om te vermijden bij het zoeken naar een nieuwe baan

Met de verwachting dat er eind 2104 739.000 mensen werkloos zullen zijn en het aantal vacatures blijft afnemen, wordt de strijd om een baan steeds grimmiger. Toch vinden elke dag mensen een nieuwe baan. Welke valkuilen hebben zij weten te vermijden bij het solliciteren?

Hoe het vaak gaat

Alexander (43) werkte vijftien jaar bij de Gemeente Rotterdam als manager, als laatste ruim vier jaar bij een shared service center en kreeg altijd goede beoordelingen. Toen het bericht kwam dat zijn afdeling werd ingekrompen en zijn baan zou komen te vervallen, kwam dat hard aan. Hij was razend op zijn werkgever. Toen het gemeentelijke mobiliteitscentrum na drie maanden nóg niet met een andere baan was gekomen– je hebt ook niks aan die loopbaanadviseurs – begon hij als een dolle zelf maar te solliciteren. Eerst alleen op banen bij de overheid, daarna op alles wat een beetje in de buurt kwam van wat hij had gedaan bij de gemeente. Toen op alles dat niet al te ver van huis was. Er waren weken dat hij 20 brieven verstuurde. Tot zijn grote verbazing – en teleurstellling – kreeg hij telkens nul op het rekest. Ja, soms mocht hij op gesprek komen, maar dan waren dat banen waar het salaris niet in de buurt kwam van zijn laatste baan. Of waar hij bij binnenkomst al wist dat hij zich daar nooit thuis zou kunnen voelen. Dat veel van zijn ook ontslagen collega’s wel weer aan de slag waren, stak hem. Na anderhalf jaar – toen zijn termijn om betaald naar een nieuwe baan te zoeken voorbij was en de WW in zicht kwam – gaf hij het op. Hij zou nooit meer een nieuwe baan vinden.

In welke valkuilen is Alexander getrapt?

Valkuil 1: hij kiest de slachtofferrol

Zijn werkgever heeft hem ontslagen, dus zijn werkgever moet ook maar voor een andere baan zorgen. Zolang dat niet gebeurt, blijft hij hangen in verontwaardiging en boosheid. Maar het werkt beter als je zelf de verantwoordelijkheid neemt.

Valkuil 2:  hij heeft het verlies van zijn vorige baan niet verwerkt

Na zoveel tijd bij een werkgever kun je wel spreken van een rouwproces. Dat had hij beter eerst kunnen afsluiten, zodat hij de emoties van het verlies niet meeneemt naar sollicitatiegesprekken.

Valkuil 3: zijn verwachtingen zijn niet reëel

Alexander heeft de verwachting dat hij iets zal terugkrijgen wat qua salaris en andere omstandigheden vergelijkbaar is met wat hij had. Dit is echter niet reëel; de arbeidsmarkt is echt veranderd en we moeten allemaal onze verwachtingen aanpassen.

Valkuil 4: hij schiet met hagel

Door maar in het wilde weg te solliciteren, komt hij bij werkgevers niet over als een serieuze kandidaat. Recruiters willen de functie-eisen terugzien in een cv en ze herkennen een standaardbrief direct. In deze tijd nemen werkgevers geen risico: alleen geschikte en echt gemotiveerde kandidaten gaan door.

Valkuil 5: hij gelooft er eigenlijk niet in

Dat hij al meer dan een jaar bezig is met solliciteren en nog steeds geen baan heeft, maakt het wel duidelijk: de crisis is echt heel erg. Hij ziet dat zijn ex-collega’s soms heel ander werk doen en een enkeling is zelfs een eigen bedrijfje gestart. Hierdoor voelt Alexander zich een grote loser. Dat hij zelf heel veel invloed kan hebben, realiseert hij zich niet.

solliciteren hoe het ook kanSolliciteren; hoe het ook kan

Alexander (43) werkte vijftien jaar bij de Gemeente Rotterdam als manager, als laatste ruim vier jaar bij een shared service center en kreeg altijd goede beoordelingen. Toen het bericht kwam dat zijn afdeling werd ingekrompen en zijn baan zou komen te vervallen, kwam dat hard aan.

Hij neemt een paar weken voor zichzelf om alles op een rijtje te zetten. Wat is er gebeurd? Hoe voel ik me daaronder? Hoe ga ik mijn leven nu opnieuw inrichten? Ondertussen maakt hij een afspraak met de loopbaanadviseur op zijn werk. Tijdens dit gesprek vraagt hij haar om hulp; het is echt jaren geleden dat hij gesolliciteerd heeft. Hij krijgt handvatten mee en gaat aan de slag. Waar wordt hij enthousiast van? Wat past bij hem? Hij kiest met zorg een aantal vacatures uit en gaat er goed voor zitten. Met vallen en opstaan – en het incasseren van de nodige teleurstellingen – leert hij hoe hij zichzelf kan presenteren. Dat hij concessies zal moeten doen – in salaris, werkinhoud of reisafstand – daar houdt hij rekening mee. Hij is er vast van overtuigd dat het uiteindelijk gaat lukken. En ook wij hebben er het volste vertrouwen in.

Dit artikel is geschreven door Femke van Bemmelen van Klantfocus Recruitment en Annemarie Stel van Wervingsvisie.nl.

Het verscheen op 12 juni 2013 op www.hi-re.nl Lees hier het originele artikel

Publicatiedatum: 12 juni 2013